Na het overlijden van onze allereerste hond Touschka, een kruising van een herder/bouvier- bouvier, wilde we weer een kruising hebben. Touschka was een echte schat maar wel eentje met gebruiksaanwijzing, Touschka is ondanks haar zware HD toch 11 jaar geworden.

Omdat we in die tijd nog geen Internet verbinding hadden zijn we via de dierenarts bij een hondenkennel in Budel terecht gekomen. Daar hadden ze zowel rashonden als kruisingen. Nou zijn alle puppies van welke soort dan ook echte scheetjes maar het hok met de twee pups van het Berner Sennen ras erin , dat was het helemaal. We waren meteen verkocht. We kozen uiteindelijk voor Senna. Een teefje, dat geboren was op 20 september 1997. Dat was ook het enige wat we van haar weten.

Senna heeft in het begin heel wat meegemaakt. Senna had in het begin heel veel last van maag-en darm problemen. We hebben dan ook heel wat brokken uit moeten proberen die Senna wel kon verdragen. Toen Senna ongeveer 3.5 maand oud was brak ze haar voorpootje, doordat ze klem had gezeten in het hekje. Gelukkig is dat allemaal goed gekomen, alleen haar voetje is een beetje scheef gegroeid, maar daar heeft ze geen last van.

Senna is een super lieve hond voor ons maar zeer zeker ook voor kinderen. Ze is een echte knuffelhond die het liefst de hele dag bij je op de bank ligt en maar geaaid wilt worden. Ze is beslist geen speelhond. Speelgoed vindt Senna dan ook niet interessant. Senna heeft ook haar minpuntjes , Ze raakt in paniek op vreemde en drukke plaatsen. Dus Senna mee op vakantie kan niet , helaas. Ook raakt ze in paniek van harde geluiden. Onweer en vuurwerk zijn dan ook een verschrikking voor haar.

Ook is ze erg terughoudend naar vreemden toe en dan met name volwassenen, bij kinderen heeft ze dat niet. Maar kent Senna iemand goed en vertrouwt ze die persoon ook dan is ze niet meer weg te slaan bij die persoon. Verder is Senna een hele rustige hond die buiten zeer goed luistert. We hoeven haar ook niet aan de riem te doen want ze loopt niet naar vreemde honden toe , al lopen er tien langs haar. Ze blijft netjes naast ons lopen als wij haar dat zeggen.

We hadden het er wel eens over de toekomst. Stel dat Senna eens wegvalt wat willen we dan?

Zonder hond dat nooit. Wat voor een hond. Welk ras? Een pup? Heel leuk allemaal alleen een pup die moet je opvoeden en daar heb je tijd , heel veel tijd voor nodig . En omdat we allebei werken vonden we dat eigenlijk geen optie.

Misschien ooit een hond die nog geen jaar oud is . Die is, als het goed is al zindelijk. Of misschien een hond uit het asiel? Maar dan komt de vraag: wat heeft zo’n hond allemaal meegemaakt?

Heel af en toe keken we wel eens op Marktplaats. Hondjes genoeg. Het bleef alleen bij kijken want we hebben uiteraard onze Senna en hopen heel stiekem dat ze heel oud wordt.

TOT DAT….

Ik op 28 mei 2006 een ongeluk op mijn werk krijg en voorlopig niet kan werken. Ik begin uit pure verveling op internet naar hondjes te kijken . Vooral op marktplaats en op sites van Berner Sennen. Je moet toch iets…. Zoveel lieve hondjes. Ik heb gekeken naar allerlei rassen en kruisingen En ik kom er achter dat ik niets anders wil dan weer een Berner Sennen als we daar aan toe zijn ondanks het vele verharen dat Senna doet.

Ik realiseer mij dat dit mijn kans is om toch een pup op te voeden. Ik heb immers een heleboel tijd nu.

Fons is eerst best wel terughoudend. Twee van die grote honden in huis. Wat als we op vakantie willen? Waar laat je dan twee van die grote lobbesen van honden. En misschien ga ik toch weer snel genoeg aan het werk. Ik geef hem gelijk en laat het erbij. Want we gaan over een paar weken al op vakantie . Maar mijn verlangen naar een pup groeit alleen maar en ik zit dan ook stiekem naar allerlei Berner Sennen sites te kijken. Ik heb het er soms met mijn ouders over en die twee schatten geven te kennen het helemaal geen probleem te vinden om op twee Berners te passen wanneer dit nodig zou zijn . Ik ben natuurlijk dolgelukkig. Ik vertel Fons dat, maar daar blijft het weer bij. Want eerst gaan we lekker op vakantie en na de vakantie moet ik op controle in het ziekenhuis.

Na een heerlijke vakantie begint mijn zoektocht weer. En na de controle in het ziekenhuis waar ik te horen krijg dat ik voorlopig toch niet volop kan gaan werken alleen een paar uurtjes op therapeutische basis wordt mijn zoektocht uitgebreid. Zo heb ik een site gevonden waar een nestje is geboren en om de zoveel dagen laten ze dmv foto’s en filmpjes zien hoe de hondjes groeien en zich ontwikkelen. Hoe die mensen met die hondjes omgingen was zo mooi . Misschien wel leuk om die site ook een keer te bezoeken . www.sciramera.nl .

Verder keek ik ook bij de site dierenasiels.com en op marktplaats. Daar vind ik een adres in Kelpen hier niet zo ver vandaan. Ik heb die mensen gebeld en ze hadden een nestje van 11 hondjes, Allenaal met stamboom. Ik schrok wel van de prijs . Hij heeft me uitgelegd hoe het zit met AD en ED vrij. En ook het probleem van verharen. Volgens hem gebruik ik de verkeerde kam bij Senna.

De hondjes op de site van Scicamera groeien ook lekker en in gedachte ben ik er al een aan het uitzoeken.

De dagen en weekjes gaan voorbij . Inmiddels ben ik wel op therapeutische basis aan werk . Van half tien tot twaalf uur. Voorlopig zal ik dat ook blijven doen.

Op 3 november heb ik Fons verteld dat een tweede hond mij erg bezig hield . Ook met het oog op de toekomst. En wat is niet leuker om samen een pup op te voeden. Senna zal voor ons altijd op de eerste plaats blijven. Hoe dan ook.

4 november 2006

Zaterdag 4 november heb ik naar Wil Borgers in Kelpen gebeld, die had een nestje dat op 7 september 2006 was geboren. Ik had hem al een keer eerder gebeld voor informatie. Als we een hond wilde dan moest het weer een teefje zijn. Waarom? Dat weet ik eigenlijk niet.

Hij vertelde mij dat de hondjes inmiddels 8 weken oud waren en weg mochten. Alleen er waren van de 11 hondjes nog 4 over en dat waren allemaal reutjes.

We besluiten toch te gaan kijken. Jon is ook meegegaan, En daar zien we hem zitten. Ons beertje. Die daar… die willen we hebben. Alleen de grote vraag is, is hij al verkocht of niet. Heel spannend toen het chipapparaat langs de nekjes ging. En wat denk je …

HIJ WORDT VAN ONS!!!!!

We mogen hem vasthouden en we gaan even met hem naar buiten. Wat is hij in de war. Hij snapt er helemaal niets meer van, zoveel mensen die naar hem hebben gekeken en geaaid hadden. En nu wij weer, drie man sterk. Toen ik hem vasthield kreeg ik behoorlijke brok in mijn keel . Ik kon wel huilen maar nu van blijdschap. Hij ruikt ook zo heerlijk naar pup.

Voordat we hem mee naar huis nemen wordt hij nog even lekker gewassen en geföhnd, De papieren worden ingevuld want we hebben nu een echte rashond met stamboom (wat ons eigenlijk weinig zegt) Fons gaat nog even naar Weert om te pinnen en Jon en ik zitten heerlijk onder het genot van een kopje koffie te genieten van onze pup. Jon heeft hem de hele tijd op schoot gehad. Hij geniet .

We zetten onze handtekening en de hond is van ons. Na alles betaald hebben nemen we afscheid van de fokker en gaan met onze pup naar huis naar Senna,

Hoe zal Senna reageren……..????

En……hoe gaat ons beertje heten?????

Thuis zit Senna al voor het raam op ons te wachten. Ze kijkt , ruikt aan hem en loopt dan weg. Senna vindt het maar niets en loopt iedere keer met een grote boog om hem heen. Ze doet niet lelijk maar wilt gewoon met rust gelaten worden. Ze moet dus duidelijk wennen aan haar nieuwe maatje maar we zijn ervan overtuigd dat dat wel goed komt met de tijd. Ze is tenslotte dik 9 jaar alleen geweest.

Maar we hebben wel een ander probleem hoe gaat ons beertje nu heten. Hondennamensites worden geopend en maar zoeken. We hebben Sem , Yarko en nog wat andere namen maar eigenlijk vinden we het allemaal niets. Wat moeilijk. Na lang dubben zegt Fons “ ik weet er een die goed bij hem past” en uiteindelijk wordt het gewoon TOMMIE.

Tommie heeft inmiddels al op zijn deken geplast en gepoept en is behoorlijk in de stress, Maar ook wij zijn een beetje in de stress want waar moet Tommie vannacht slapen. We willen hem wel in een bench hebben want volgens kenners is dat de beste manier om een hond snel zindelijk te krijgen, alleen waar haal je op zaterdagavond een bench vandaan.

Een vriendin van Angelique wordt gebeld . Ja hoor, je kunt hem van ons wel lenen alleen niet te lang. We zijn allang blij, want we zijn voor deze nacht gered. Na lang nadenken, naar andere buren met twee St. Bernhardhonden gegaan en ja hoor zij hebben een hele grote bench. Ik mag hem lenen zo lang als het nodig is. Probleem opgelost.

De eerste nachten zijn net alsof we een baby in huis hebben. Om de twee uur wordt Tommie wakker en begint dan te piepen. Wij er iedere keer uit. Tommie naar buiten, Goed zo, grote hond en een brokje als beloning, Tommie de bench weer in en wij naar bed. Dit heeft wel een paar weekjes geduurd.

Tommie is wel heel snel zindelijk geworden. Heel af toe doet hij in huis plassen maar dat is meestal onze eigen schuld, Grote boodschappen doet Tommie heel netjes buiten en hij geeft dit ook vrij snel zelf aan door bij de deur te gaan zitten piepen. Tommie heeft ook vrij snel door als hij naar buiten gaat om te plassen dat hij dan een brokje krijgt Dus staat hij meer voor de deur te piepen om maar een druppel te laten vallen om dan vervolgens blij naar binnen te komen voor zijn welverdiende brokje.

Tommie woog toen we hem kregen 7.0 kilo. Na een week weegt hij al 8.0 kilo.

Tommie is een vrij rustige pup die lekker op zijn rug ligt te slapen en als hij wakker is lekker op zijn bot kauwt of met zijn piephondje gaat spelen. Spelen met een lege fles vindt hij ook het einde en met zijn bal waar brokjes uitkomen. Hij gaat als een speer achter de bal aan . De brokjes die rollen er wel uit en Tommie maar achter die bal aanrennen. Senna vind dit allemaal best en loopt er rustig achteraan te schokken om de brokjes te pakken die Tommie laat liggen.

Voor verder nieuws kijk in de Blog van Senna & Tommie !!